Zabytki architektury sakralnej

Obok wspomnianych zabytków architektury uzdrowiskowej, uwagę zwracają w miejscowości zabytki architektury sakralnej.

Kościół św. Wojciecha BM (ul. Jana Wiktora 1a) został zbudowany w stylu neogotyckim, w latach 1882-92, według projektu wybitnego znawcy Tatr i Podhala Stanisława Eliasza Radzikowskiego. W jego głównym ołtarzu widnieje obraz ukazujący Matkę Bożą Nieustającej pomocy, poświęcony przez papieża Leona XIII.

Kościół Matki Boskiej Pośredniczki Łask (ul. Szlachtowa 39) jest najstarszą szczawnicką świątynią. Wzniesiono go w XVI w. jako cerkiew prawosławną Bogurodzicy Pokrownej.

Kościół św. Jana Chrzciciela w leżących w gminie Szczawnica Jaworkach oddalonych od miasta 5 km na wschód także nie był pierwotnie rzymskokatolicki. Wybudowano go w 1798 r. jako cerkiew greckokatolicką, w stylu józefińskim tj. opartym na urzędowych wzornikach austriackich, stanowiących o skromnej bryle budowli sakralnych, wznoszonych na obszarze cesarstwa przez innowierców. We wnętrzu świątyni zachował się kompletny ikonostas oraz udane malowidła ścienne z 1926 r. autorstwa Andreja Semkowicza.

Kościół służył miejscowym Rusinom Szlachtowskim czyli Łemkom przybyłym na te tereny w XIV-XVI w. z północnej Słowacji, którzy z uwagi na rozległe kontakty z góralami szczawnickimi i odległość dzielącą ich od reszty Łemkowszczyzny zachowali pewną odrębność kulturowo-językową. Część z nich z końcem II wojny światowej wyjechała na Ukrainę, reszta zaś została wysiedlona w czasie akcji „Wisła” w 1947 r. To od nich wywodziła się wcześniejsza nazwa potoku Grajcarek tj. Ruski Potok.